Deze zin kreeg ik als feedback na het geven van een workshop bij een techbedrijf vol (vrouwelijke) wetenschappers.
Er was in eerste instantie redelijk wat weerstand tegen het idee dat je aandacht aan je uiterlijk zou moeten besteden. ‘Het gaat toch om de inhoud van mijn werk, om de resultaten, om wie ik ben en niet om een oppervlakkig uiterlijk beeld’.
Precies. Daar ben ik het 100% mee eens.
Maar laat jij dan ook aan de buitenkant zien wie je bent? Kunnen mensen je op waarde schatten? Of presenteer jij jezelf in een versie die je bent ontgroeid? En zul je dus harder moeten werken om mensen te overtuigen van jouw boodschap?
Als je uiterlijk een weerspiegeling is van wie je diep van binnen bent, en je dus laat zien waar je voor staat, dan wordt wat je zegt, doet en uitstraalt congruent. Dan zullen mensen je op waarde schatten en je boodschap kunnen ontvangen.
Dus nee, styling gaat niet over een plaatje plakken op iemand zodat je indruk kunt maken. Het gaat veel dieper dan dat. Het gaat over het onthullen en laten zien van je potentieel. Van wie je werkelijk bent.
Dat ik een snaar heb geraakt, blijkt niet alleen uit de hoeveelheid vervolggesprekken die zijn geboekt naar aanleiding van de workshop (75% van de deelneemsters wilde met mij verder praten). Onderstaande feedback ontving ik in de mail:
‘You created a space that truly celebrated authenticity and self-expression. This is exactly the kind of meaningful engagement that helps reinforce our inclusive culture’
‘Thank you for emphasizing that styling starts with the person, and that it’s not something to ‘cover them up’ of transforming them into someone they are not.
Rather, styling is there to help release the butterfly that people are, that sometimes still resides in their cocoon’
Ik ben benieuwd: hoe groot is jouw weerstand? Vind je aandacht aan je uiterlijk besteden oppervlakkig of onderdeel van het uitdragen van je boodschap? Laat je het me weten in een reactie?


